Σπιλοι – Καλοηθεις δερματικες βλαβες

Οι πιο συχνές καλοήθεις δερματικές βλάβες είναι οι σπίλοι, γνωστοί και ως «ελιές», που οφείλονται σε καλοήθη πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος. Οι κυριότεροι παράγοντες που επηρεάζουν τον αριθμό, το μέγεθος και το είδος των σπίλων είναι γενετικοί και περιβαλλοντικοί, όπως π.χ. η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο. Οι σπίλοι ταξινομούνται σε κατηγορίες ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους:

• Σπίλοι μελαγχρωματικοί: χαρακτηριστικό τους είναι το σκούρο χρώμα. Αυτοί οι σπίλοι πρέπει να ελέγχονται συχνά και σε περίπτωση που κρίνεται απαραίτητο (π.χ. εάν αλλάξουν όψη) πρέπει να αφαιρούνται.
• Συγγενείς σπίλοι: είναι παρόντες από την γέννηση. Συχνά έχουν μεγάλο μέγεθος και η αφαίρεσή τους συνήθως γίνεται για αισθητικούς λόγους. Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν οι γιγάντιοι συγγενείς μελαγχρωματικοί σπίλοι με διάμετρο μεγαλύτερη από 20εκ., οι οποίοι εμφανίζουν πιθανότητα εξαλλαγής σε κακοήθεια. Οι γιγάντιοι σπίλοι πρέπει να αντιμετωπίζονται σύντομα στα πρώτα χρόνια ζωής των παιδιών. Λόγω του μεγέθους τους, οι μέθοδοι αντιμετώπισης ποικίλουν και μπορεί να εφαρμοστούν διάφορες τεχνικές σε ένα, δύο ή περισσότερα χειρουργικά στάδια.
• Σπίλοι συνδεσμικοί, χοριακοί, επιδερμικοί
• Ειδικές κατηγορίες σπίλων (Spitz, Ota, Ito, Becker κλπ)

Η πιθανότητα επανεμφάνισης ή υποτροπής μιας δερματικής βλάβης, όταν αφαιρεθεί ριζικά, είναι ελάχιστη. Τονίζεται ότι η αφαίρεση των δερματικών βλαβών με ορθή χειρουργική τεχνική δεν σχετίζεται με κίνδυνο εμφάνισης κακοήθειας.